و در سنه 1180 در مرشدآباد وفات كرده . و ميرزا أبو طالب خان خود مردى اديب و فاضل و شاعر بوده كه ، در سنه هزار و صد و شصت و پنج ، مطابق ( 1130 - 1131 ) شمسى ، در لكهنو متولد شده و هم آنجا نشو و نما نموده ، و پس از تحصيلات در علوم ادبيه و تاريخ و خيلى از فضائل ديگر تبحرى تمام بهم رسانيده ، و در سنهء 1215 بسياحت پرداخته و دو سال در پاريس و لندن بسر برده ، و كتب چندى تأليف كرده : اول كتاب « خلاصة الافكار » در احوال شعرا كه از تمام اقسام سخن و برخى ديگر از علوم ادبى و رياضى را در آن جمع نموده ، تأليف آن سنه 1206 . دويم « ديوان اشعار » . سيم كتاب « مسير طالبى » در بلاد افرنجى ، انجام تأليف آن سنه 1219 و آن به زبان فرانسه و انگليسى ترجمه شده ، و اينك اين دو بيت از او اينجا نوشته شد : خوشا لندن و وضع بىمثالش * هم آن آب‌وهواى اعتدالش چو مسبارل به خوبى كس نديده * خدا از دست خويشش آفريده و بالاخره ، وى در اين سال وفات كرده . * ( 297 - تولد بهجت شاعر شيرازى ) * وى ميرزا جعفر بن ميرزا محمد كاظم شرفا است كه در ( 1235 ) بيايد . مرحوم ميرزا جعفر بهجت از شعرا و أعيان شيراز در عصر خود بوده ، و همانا در اين سال در اصفهان متولد شده و اشعارى بتخلص بهجت سروده و دختر ميرزا رجبعلى خان مذهب المتخلص به تسلى را بزوجيت داشته ، و پس از مدت هفتاد و پنج سال قمرى عمر ، در سنه هزار و دويست و نود و شش وفات كرده ، و در قبرستان دارالسلام شيراز - كه آن را دارالسلام هم مىگويند و مىنويسند - دفن شده ، و فرزندش فرصت كه اينك ذكر مىشود چند فرد شعر در تعزيت و تاريخ وفات او سروده كه بيت آخر آن در مقام خطاب بوى اين است :